اختر القاريء
كوردی
سورهتی المعارج - تعداد آیات 44
سَأَلَ سَائِلٌ بِعَذَابٍ وَاقِعٍ ( 1 ) 
داواکارێك پرسیاری کرد دهربارهی سزایهك که ههر پێش دێت...
لِّلْكَافِرِينَ لَيْسَ لَهُ دَافِعٌ ( 2 )
جا ئهو سزایه؛ یهخهی ههموو بێ باوهڕان دهگرێت و هیچ هێزێك ناتوانێت پهنایان بدات و لێیان دوور بخاتهوه.
مِّنَ اللَّهِ ذِي الْمَعَارِجِ ( 3 )
ئهو سزاو تۆڵهیه لهلایهن خوای خاوهنی گهورهیی و پلهو پایهو جێ بهرزهکان.
تَعْرُجُ الْمَلَائِكَةُ وَالرُّوحُ إِلَيْهِ فِي يَوْمٍ كَانَ مِقْدَارُهُ خَمْسِينَ أَلْفَ سَنَةٍ ( 4 )
فریشتهکان و جوبرهئیل بهرز دهبنهوه بۆ لای پهروهردگار لهڕۆژێکدا که ماوهکهی پهنجا ههزار ساڵه (بهحسابی ئادهمیزاد) یاخود مهبهست درێژی ڕۆژی قیامهته که پهنجا ههزار ساڵ دهخایهنێت به نیسبهت خوانهناسانهوه.
فَاصْبِرْ صَبْرًا جَمِيلًا ( 5 )
کهواته خۆگرو ئارامگربه به شێوهیهکی جوان و چاك (له بهرامبهر ههڵوێستی نادروستی خوا نهناسانهوه).
إِنَّهُمْ يَرَوْنَهُ بَعِيدًا ( 6 )
بهڕاستی ئهو بێ باوهڕانه، قیامهت بهدوور دهبینن، بهدووری دهزانن.
وَنَرَاهُ قَرِيبًا ( 7 )
ئێمهش، زۆر بهنزیکی دهزانین (چونکه خوا خۆی بهدیهێنهری کاته).
يَوْمَ تَكُونُ السَّمَاءُ كَالْمُهْلِ ( 8 )
ڕۆژێك دێت، ئاسمان وهك کانزایهکی تواوهی لێ دێت (یهکێکه له قۆناغهکانی ههڵوهشاندنهوهی بوونهوهر).
وَتَكُونُ الْجِبَالُ كَالْعِهْنِ ( 9 )
کێوهکانیش وهکو خوری شی کراوه (فشۆڵ دهبن).
وَلَا يَسْأَلُ حَمِيمٌ حَمِيمًا ( 10 )
دۆستی گیانی بهگیانی له یهکدی ناپرسنهوه، کهس نایپهرژێته سهرکهس، بهڵکو ههرکهس خهمی خۆیهتی.
يُبَصَّرُونَهُمْ ۚ يَوَدُّ الْمُجْرِمُ لَوْ يَفْتَدِي مِنْ عَذَابِ يَوْمِئِذٍ بِبَنِيهِ ( 11 )
ئهوانه پیشانی یهکتر دهدرێن، تاوانبارو گوناهکار ئاوات دهخوازێت که ئهگهر بکرێت بۆ دهرباز بوونی خۆی له سزای ئهو ڕۆژه ههموو کوڕهکانی بکاته قوربانی خۆی!!
وَصَاحِبَتِهِ وَأَخِيهِ ( 12 )
هاوسهرو براکهی!!
وَفَصِيلَتِهِ الَّتِي تُؤْوِيهِ ( 13 )
خزم و عهشرهتی که له دنیادا پهنایان دهدا.
وَمَن فِي الْأَرْضِ جَمِيعًا ثُمَّ يُنجِيهِ ( 14 )
بهههرچی دانیشتوانی سهر زهویش ههیه ئهگهر بۆی بکرێت بیکاته قوربانی خۆی، پاشان خوا ڕزگاری بکات.
كَلَّا ۖ إِنَّهَا لَظَىٰ ( 15 )
نهخێر.. ئهو ئاواتانه هیچی نایهته دی.. بهڕاستی دۆزهخ ئامادهیهو بڵێسهدارهو داخ له دڵه.
نَزَّاعَةً لِّلشَّوَىٰ ( 16 )
له کاتێکدا داماڵێنهری پێستی سهرو ههموو ئهندامهکانه.
تَدْعُو مَنْ أَدْبَرَ وَتَوَلَّىٰ ( 17 )
دۆزهخ بانگی ئهوانه دهکات که له دنیادا پشتیان له حهق و ڕاستی ههڵدهکردو گوێیان پێ نهدهدا.
وَجَمَعَ فَأَوْعَىٰ ( 18 )
ماڵ و سامانیان کۆ دهکردهوهو دهیانشاردهوه (گوێیان نهدهدا به حهڵاڵ و حهرام).
إِنَّ الْإِنسَانَ خُلِقَ هَلُوعًا ( 19 )
بهڕاستی ئینسان به شپرزهیی و تهنگهتاوی دروستکراون.
إِذَا مَسَّهُ الشَّرُّ جَزُوعًا ( 20 )
کاتێك ناخۆشی تووش بێت بێزارو دهم به هاواره.
وَإِذَا مَسَّهُ الْخَيْرُ مَنُوعًا ( 21 )
کاتێکیش خێرو بهرهکهتی تووش بوو، دهستی دهنوقێنێت و قهدهغهی چاکه دهکات.
إِلَّا الْمُصَلِّينَ ( 22 )
تهنها ئهو نوێژکهرانه نهبێت...
الَّذِينَ هُمْ عَلَىٰ صَلَاتِهِمْ دَائِمُونَ ( 23 )
ئهوانهی که لهسهر نوێژهکانیان بهردهوامن.
وَالَّذِينَ فِي أَمْوَالِهِمْ حَقٌّ مَّعْلُومٌ ( 24 )
ههروهها ئهوانهی که بهشێکی دیاریکراو له سامانیاندا ههیه (بۆ جیهاد و تێکۆشان)...
لِّلسَّائِلِ وَالْمَحْرُومِ ( 25 )
بۆ ههژاری داواکارو بێ نهوای داوانهکهر.
وَالَّذِينَ يُصَدِّقُونَ بِيَوْمِ الدِّينِ ( 26 )
ئهوانهی که باوهڕی ڕاست و ڕهوان دههێنن به ڕۆژی پاداشت.
وَالَّذِينَ هُم مِّنْ عَذَابِ رَبِّهِم مُّشْفِقُونَ ( 27 )
ئهو کهسانهی که دڵه لهرزهیان ههیه له تۆڵهی پهروهردگاریان.
إِنَّ عَذَابَ رَبِّهِمْ غَيْرُ مَأْمُونٍ ( 28 )
بهڕاستی سزای پهروهردگاریان کهس لێی ئهمین نابێت.
وَالَّذِينَ هُمْ لِفُرُوجِهِمْ حَافِظُونَ ( 29 )
ئهوانهی داوێنی خۆیان دهپارێزن.
إِلَّا عَلَىٰ أَزْوَاجِهِمْ أَوْ مَا مَلَكَتْ أَيْمَانُهُمْ فَإِنَّهُمْ غَيْرُ مَلُومِينَ ( 30 )
مهگهر لهگهڵ هاوسهرهکانیاندا یاخود کهنیزهکهکانیان (که بههۆی بارو دۆخی تایبهتهوه ههبوو)، ئهوانه بهڕاستی لۆمهکراو نابن.
فَمَنِ ابْتَغَىٰ وَرَاءَ ذَٰلِكَ فَأُولَٰئِكَ هُمُ الْعَادُونَ ( 31 )
جا ئهوهی بێجگه لهو حاڵهتانه ڕێگهی تر بگرێت (بۆ تێر کردنی ئارهزووهکانی)، ئهوانه له سنوور ترازاوو دهستدرێژکهرن.
وَالَّذِينَ هُمْ لِأَمَانَاتِهِمْ وَعَهْدِهِمْ رَاعُونَ ( 32 )
ههروهها ئهوانهی که ئهمانهت دهپارێزن و پهیمان دهبه سهر.
وَالَّذِينَ هُم بِشَهَادَاتِهِمْ قَائِمُونَ ( 33 )
ئهوانهی که ههڵدهستن بهو شایهتیهی که له لایانه.
وَالَّذِينَ هُمْ عَلَىٰ صَلَاتِهِمْ يُحَافِظُونَ ( 34 )
ئهوانهی که پارێزگاری نوێژهکانیان دهکهن و (له کاتی خۆیدا ئهنجامی دهدهن).
أُولَٰئِكَ فِي جَنَّاتٍ مُّكْرَمُونَ ( 35 )
ئا ئهوانه له باخهکانی بهههشتدا ڕێز لێنراون.
فَمَالِ الَّذِينَ كَفَرُوا قِبَلَكَ مُهْطِعِينَ ( 36 )
ئاخۆ ئهوانهی بێ بڕوا بوون چیانه که تۆ دهرکهوتیت به پهله دێن بۆ لات.
عَنِ الْيَمِينِ وَعَنِ الشِّمَالِ عِزِينَ ( 37 )
بهلای ڕاست و چهپدا خۆیان ون دهکهن و له دوورهوه پۆل پۆل بهدهوری یهکدا کۆدهبنهوه.
أَيَطْمَعُ كُلُّ امْرِئٍ مِّنْهُمْ أَن يُدْخَلَ جَنَّةَ نَعِيمٍ ( 38 )
ئا بهو حاڵهوه، ههریهکهیان بهتهمایه بخرێته ناو بهههشتی پڕ له نازو نیعمهتهوه؟!
كَلَّا ۖ إِنَّا خَلَقْنَاهُم مِّمَّا يَعْلَمُونَ ( 39 )
نهخێر، وانی یه، بهڕاستی خۆشیان دهزانن له چی دروستمان کردوون (بۆ ئهوهنده له خۆیان بایی بوون).
فَلَا أُقْسِمُ بِرَبِّ الْمَشَارِقِ وَالْمَغَارِبِ إِنَّا لَقَادِرُونَ ( 40 )
جا سوێند به پهروهردگاری خۆرههڵاتهکان و خۆرئاواکان، بهڕاستی ئێمه ههمیشه بهدهسهڵاتین لهسهر:...
عَلَىٰ أَن نُّبَدِّلَ خَيْرًا مِّنْهُمْ وَمَا نَحْنُ بِمَسْبُوقِينَ ( 41 )
ئهمانه لهناوبهرین و کهسانی چاکتر بهێنینه کایهوه، ئێمه بۆ ئهو مهبهسته بێ توانا نین.
فَذَرْهُمْ يَخُوضُوا وَيَلْعَبُوا حَتَّىٰ يُلَاقُوا يَوْمَهُمُ الَّذِي يُوعَدُونَ ( 42 )
جا وازیان لێ بهێنه با ههر ڕۆبچن له بێ باوهڕیدا، با ههر گهمهو گاڵته بکهن، ههتا دووچاری ڕۆژی خۆیان دهبن که ههڕهشهیان پێ لێ دهکرێت.
يَوْمَ يَخْرُجُونَ مِنَ الْأَجْدَاثِ سِرَاعًا كَأَنَّهُمْ إِلَىٰ نُصُبٍ يُوفِضُونَ ( 43 )
ئهو ڕۆژهی به پهله له گۆڕهکانیان دێنه دهرهوه، دهڵێی بۆ لای بت و پهرستراوهکانیان ڕادهکهن!!
خَاشِعَةً أَبْصَارُهُمْ تَرْهَقُهُمْ ذِلَّةٌ ۚ ذَٰلِكَ الْيَوْمُ الَّذِي كَانُوا يُوعَدُونَ ( 44 )
چاویان شۆڕهو (شهرمهزارو خهجاڵهتن) زهلیلی و سهرشۆڕی ماندووی کردوون، جا ئهمه ئهو ڕۆژهیه که کاتی خۆی بهڵێنیان پێ دهدراو ئهوان بڕوایان پێی نهبوو.
