اختر القاريء
كوردی
سورهتی القيامة - تعداد آیات 40
لَا أُقْسِمُ بِيَوْمِ الْقِيَامَةِ ( 1 ) 
سوێند دهخۆم به ڕۆژی قیامهت.
وَلَا أُقْسِمُ بِالنَّفْسِ اللَّوَّامَةِ ( 2 )
سوێند دهخۆم به ویژدانی زیندوو و نهفسی ڕهخنه له خۆگر که لۆمهی خۆی دهکات.
أَيَحْسَبُ الْإِنسَانُ أَلَّن نَّجْمَعَ عِظَامَهُ ( 3 )
ئایا ئینسان وادهزانێت ههرگیز ئێسکهکانی کۆناکهینهوه؟!
بَلَىٰ قَادِرِينَ عَلَىٰ أَن نُّسَوِّيَ بَنَانَهُ ( 4 )
بهڵێ، لهوه زیاتریش دهکهین و توانامان ههیه که نهخشه وردهکانی سهر پهنجهکانی بهدی بهێنینهوه.
بَلْ يُرِيدُ الْإِنسَانُ لِيَفْجُرَ أَمَامَهُ ( 5 )
نهخێر، با گومانی وانهبات، بهڵکو ئادهمیزاد دهیهوێت گوناهو تاوان بکاته پیشهی خۆی بهدرێژایی ژیانی، یاخود دهیهوێت قیامهت له بهردهمیدا بهرپا ببێت ئینجا باوهڕی پێ بهێنێت!
يَسْأَلُ أَيَّانَ يَوْمُ الْقِيَامَةِ ( 6 )
بێ باکانه دهپرسێت: کوا، کهی ڕۆژی قیامهت بهرپا دهبێت؟! (بهخهیاڵی خۆی زۆر به دووری دهزانێت).
فَإِذَا بَرِقَ الْبَصَرُ ( 7 )
کاتێك دێت، چاو ئهبڵهق دهبێت.
وَخَسَفَ الْقَمَرُ ( 8 )
مانگیش دهگیرێت و تاریك دهبێت (ئهویش ههڵدهوهشێت).
وَجُمِعَ الشَّمْسُ وَالْقَمَرُ ( 9 )
(یاسای بوونهوهر تێك دهچێت و) خۆرو مانگ کۆ دهکرێنهوهو دهدرێن بهیهکدا.
يَقُولُ الْإِنسَانُ يَوْمَئِذٍ أَيْنَ الْمَفَرُّ ( 10 )
ئهو ڕۆژه ئینسان دهڵێت: (ئهی هاوار) بۆ کوێ ڕا بکهم، له کوێوه خۆم ڕزگار بکهم.
كَلَّا لَا وَزَرَ ( 11 )
نهخێر ئیتر دهربازبوون نیه (ڕزگار بوون ئهستهمه).
إِلَىٰ رَبِّكَ يَوْمَئِذٍ الْمُسْتَقَرُّ ( 12 )
تۆ ئیتر دهبێت لای پهروهردگارت ئامادهبیت و لهوێ ئۆقره بگریت (بۆ لێپرسینهوه).
يُنَبَّأُ الْإِنسَانُ يَوْمَئِذٍ بِمَا قَدَّمَ وَأَخَّرَ ( 13 )
لهو ڕۆژهدا ئادهمیزاد ههواڵی ههموو ئهو کارو کردهوانهی پێدهدرێت که دهست پێشکهریی کردووه (یاخود به تهما بووه بیکات و دوای خستووه، یاخود ههواڵی کردهوهی ڕابووردووی و ئاسهواری دوای خۆی پێ دهدرێت).
بَلِ الْإِنسَانُ عَلَىٰ نَفْسِهِ بَصِيرَةٌ ( 14 )
بهڵکو ئینسان خۆی شایهته بهسهر خۆیهوه (ئهندامهکان شایهتن بهسهریهوه).
وَلَوْ أَلْقَىٰ مَعَاذِيرَهُ ( 15 )
ههرچهنده چهندهها پاکانه بکات و بیانوو بهێنێتهوه (بێ سوودو بێ کهڵکه).
لَا تُحَرِّكْ بِهِ لِسَانَكَ لِتَعْجَلَ بِهِ ( 16 )
پهله مهکهو زمانت مهجوڵێنه، بۆ ئهوهی پهله بکهیت له وهرگرتنیدا.
إِنَّ عَلَيْنَا جَمْعَهُ وَقُرْآنَهُ ( 17 )
بهڕاستی لهسهر ئێمهیه کۆکردنهوهو خوێندنهوی.
فَإِذَا قَرَأْنَاهُ فَاتَّبِعْ قُرْآنَهُ ( 18 )
جا کاتێك ئێمه دهیخوێنینهوه تۆش شوێنمان بکهوه له خوێندنهوهیدا.
ثُمَّ إِنَّ عَلَيْنَا بَيَانَهُ ( 19 )
پاشان بهڕاستی ڕوون کردنهوهشی لهسهر ئێمهیه.
كَلَّا بَلْ تُحِبُّونَ الْعَاجِلَةَ ( 20 )
نهخێر، وانی یه (زیندووکردنهوه لێپرسینهوه ههر دهبێت) دیاره ئێوه ههر ئهم دنیایهتان خۆش دهوێت که بهپهله بهسهر دهچێت.
وَتَذَرُونَ الْآخِرَةَ ( 21 )
قیامهت و بهههشت پشتگوێ دهخهن و وازی لێدههێنن.
وُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ نَّاضِرَةٌ ( 22 )
بهمهرجێك ئهو ڕۆژه، ڕووخسارانێك گهشاوهو ناسك و ئاسوودهن.
إِلَىٰ رَبِّهَا نَاظِرَةٌ ( 23 )
چونکه (ههریهکه بۆ خۆی) تهماشای پهروهردگاری دهکات (له تهماشاکردنی تێر نابێت).
وَوُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ بَاسِرَةٌ ( 24 )
ههر لهو ڕۆژهشدا ڕووخسارانێکی تر ڕهش داگیرساو گرژو تاڵ و دێزن.
تَظُنُّ أَن يُفْعَلَ بِهَا فَاقِرَةٌ ( 25 )
چاوهڕوانن کارهساتێکی پشت شکێنیان بهسهردا بهێنرێت.
كَلَّا إِذَا بَلَغَتِ التَّرَاقِيَ ( 26 )
نهخێر ئهو خهڵکه ههروا ژیانیان بهردهوام نابێت بهڵکو کاتێك دێت که ڕۆحی یهك بهیهکیان دهگاته گهرووی.
وَقِيلَ مَنْ ۜ رَاقٍ ( 27 )
ئهوسا دهوترێت، کێ فریاد ڕهسیهتی؟
وَظَنَّ أَنَّهُ الْفِرَاقُ ( 28 )
بهڵام لهو کاتهدا، ئهو کهسهی لهسهره مهرگدایه دڵنیابه که ئیتر هیچ شتێك فریای ناکهوێت و کاتی ماڵئاواییه.
وَالْتَفَّتِ السَّاقُ بِالسَّاقِ ( 29 )
ئیتر قاچ و لوولاق بهیهکدا دهئاڵێن.
إِلَىٰ رَبِّكَ يَوْمَئِذٍ الْمَسَاقُ ( 30 )
ئهوساو لهو ڕۆژهدا بۆ لای پهروهردگارت ڕاپێچ دهکرێیت و دهبرێیت.
فَلَا صَدَّقَ وَلَا صَلَّىٰ ( 31 )
نهبڕوای هێناو نه نوێژێکی بهجوانی خوێند.
وَلَٰكِن كَذَّبَ وَتَوَلَّىٰ ( 32 )
بهڵکو بڕوای نههێناو پشتی تێکرد.
ثُمَّ ذَهَبَ إِلَىٰ أَهْلِهِ يَتَمَطَّىٰ ( 33 )
پاشان ههموو جار به لهنجهو لارو خۆبادانهوه دهگهڕایهوه بۆ ناو کهسوکاری و کهشخهی دهکرد.
أَوْلَىٰ لَكَ فَأَوْلَىٰ ( 34 )
(جا ئهم دۆزهخه) بۆ تۆ شیاوترهو لهبارتره.
ثُمَّ أَوْلَىٰ لَكَ فَأَوْلَىٰ ( 35 )
پاشان ههر ئهو سزایه بۆ تۆ شیاوترهو لهبارتره.
أَيَحْسَبُ الْإِنسَانُ أَن يُتْرَكَ سُدًى ( 36 )
ئایا ئادهمیزاد وادهزانێت ههروا وازی لێدههێنرێت بهخۆڕایی (لێپرسینهوهی نابێت؟!).
أَلَمْ يَكُ نُطْفَةً مِّن مَّنِيٍّ يُمْنَىٰ ( 37 )
باشه، ئایا کاتی خۆی نوتفهیهك نهبووه لهمهنی که دهڕژێنرایه شوێنی خۆی (که منداڵانی دایکه).
ثُمَّ كَانَ عَلَقَةً فَخَلَقَ فَسَوَّىٰ ( 38 )
پاشان خۆ ههڵواسهرێك بوو گهشهی کردوو و ڕۆح و دهزگاکانی دهرهوهو ناوهوهی بهڕێکوپێکی پێبهخشی.
فَجَعَلَ مِنْهُ الزَّوْجَيْنِ الذَّكَرَ وَالْأُنثَىٰ ( 39 )
ئینجا ههر لهو مهنی یه ههردوو جووت نێرو مێ ی دروست کردووه (که تهواوکاری یهکترن).
أَلَيْسَ ذَٰلِكَ بِقَادِرٍ عَلَىٰ أَن يُحْيِيَ الْمَوْتَىٰ ( 40 )
ئایا ئهو زاتهی ئهوه بکات ناتوانێت مردووهکان زیندوو بکاتهوه؟!
