اختر القاريء
كوردی
سورهتی الشمس - تعداد آیات 15
وَالشَّمْسِ وَضُحَاهَا ( 1 ) 
سوێند به خۆر و تیشكی خۆراکه له سهرهتایی ڕۆژدا سهرههڵدهدا).
وَالْقَمَرِ إِذَا تَلَاهَا ( 2 )
سوێند به مانگ، کاتێك بهشوێنیدا دێت.
وَالنَّهَارِ إِذَا جَلَّاهَا ( 3 )
سوێند به ڕۆژ کاتێک که خۆر دهردهخات.
وَاللَّيْلِ إِذَا يَغْشَاهَا ( 4 )
سوێند به شهو که خۆر دادهپۆشیت.
وَالسَّمَاءِ وَمَا بَنَاهَا ( 5 )
سوێند به ئاسمان و بهو زاته به دهسهڵاتهی دروستی کردووه.
وَالْأَرْضِ وَمَا طَحَاهَا ( 6 )
سوێند به زهوی و بهو زاتهی که بهشێوهی هێلکهیی دایناوه.
وَنَفْسٍ وَمَا سَوَّاهَا ( 7 )
سوێند به دهروون و ئهو زاتهی که به ڕێک و پێکی بهدیهێناوه.
فَأَلْهَمَهَا فُجُورَهَا وَتَقْوَاهَا ( 8 )
جا توانای خراپه و چاکه و خوانهناسی و خواناسی تێدا دابین کردووه.
قَدْ أَفْلَحَ مَن زَكَّاهَا ( 9 )
(سوێند بهوانه ههموو) بهڕاستی ئهو کهسه سهرفرازه که نهفسی پاک و پوخته کردووه و ئیمان و ترسی خوای تیادا ڕواندووه.
وَقَدْ خَابَ مَن دَسَّاهَا ( 10 )
بێگومان نائومێد بوو ئهو کهسهی نهفسی خۆی ناپوخت کرد و ئاڵودهی گوناهو تاوان و خراپهی کرد.
كَذَّبَتْ ثَمُودُ بِطَغْوَاهَا ( 11 )
قهومی ثمود بههۆی سهرکهشی و یاخی بوونیانهوه، بڕوایان به پێغهمبهرهکهیان نههێنا.
إِذِ انبَعَثَ أَشْقَاهَا ( 12 )
کاتێک شهقاوه و خوانهناسترین کهسیان خۆیی ڕاپسکاند (بۆ سهربڕینی وشترهکه).
فَقَالَ لَهُمْ رَسُولُ اللَّهِ نَاقَةَ اللَّهِ وَسُقْيَاهَا ( 13 )
جا پێغهمبهری خوا (صاڵح) پێی وتن: واز بهێنن لهم وشتره که موعجیزهی خوایه، مۆڵهتی بدهن له نۆره ئاوهکهی خۆیدا ئاو بخواتهوه.
فَكَذَّبُوهُ فَعَقَرُوهَا فَدَمْدَمَ عَلَيْهِمْ رَبُّهُم بِذَنبِهِمْ فَسَوَّاهَا ( 14 )
کهچی بڕوایان به ههرهشهکانی نهکرد، ئینجا وشترهکهیان سهربڕی، ئهوسا ئیتر پهروهردگاریان وڵاتی کاولکردن و لهگهڵ زهویدا تهختی کرد بهسهریاندا و کهسیان ڕزگاری نهبوو (بههۆی گوناهو تاوانیانهوه).
وَلَا يَخَافُ عُقْبَاهَا ( 15 )
له کاتێکدا که خوای بهدهسهڵات له سهرهنجامی ئهو کارهیشی ههرگیز ناترسێت.
