Choose the reader
Тоҷики
Sorah Al-Ma'arij (The Ways of Ascent ) - Verses Number 44
سَأَلَ سَائِلٌ بِعَذَابٍ وَاقِعٍ ( 1 ) 
Пурсандае аз азобе пурсид, ки
لِّلْكَافِرِينَ لَيْسَ لَهُ دَافِعٌ ( 2 )
бар кофирон фуруд хоҳад омад ва кас онро дафъ натавонад кард
مِّنَ اللَّهِ ذِي الْمَعَارِجِ ( 3 )
аз ҷониби Худо, ки соҳиби осмонҳост.
تَعْرُجُ الْمَلَائِكَةُ وَالرُّوحُ إِلَيْهِ فِي يَوْمٍ كَانَ مِقْدَارُهُ خَمْسِينَ أَلْفَ سَنَةٍ ( 4 )
Дар рӯзе, ки миқдораш панҷоҳ ҳазор сол аст, фариштагон ва рӯҳ ба он ҷо боло раванд.
فَاصْبِرْ صَبْرًا جَمِيلًا ( 5 )
Пас сабр кун, сабре некӯ.
إِنَّهُمْ يَرَوْنَهُ بَعِيدًا ( 6 )
Онҳо он рӯзро дур мебинанд
وَنَرَاهُ قَرِيبًا ( 7 )
ва мо наздикаш мебинем
يَوْمَ تَكُونُ السَّمَاءُ كَالْمُهْلِ ( 8 )
рӯзе, ки осмон чун филиз гудохта гардад
وَتَكُونُ الْجِبَالُ كَالْعِهْنِ ( 9 )
ва кӯҳҳо чун пашм (дар сабукӣ)
وَلَا يَسْأَلُ حَمِيمٌ حَمِيمًا ( 10 )
ва ҳеҷ хешованде аз ҳоли хешованди худ напурсад,
يُبَصَّرُونَهُمْ ۚ يَوَدُّ الْمُجْرِمُ لَوْ يَفْتَدِي مِنْ عَذَابِ يَوْمِئِذٍ بِبَنِيهِ ( 11 )
якдигарро баробари чашмашон оранд. Гуноҳкор дӯст дорад, ки худашро бозхарад ба фарзандонаш
وَصَاحِبَتِهِ وَأَخِيهِ ( 12 )
ва занаш ва бародараш
وَفَصِيلَتِهِ الَّتِي تُؤْوِيهِ ( 13 )
ва аширааш (хешонаш), ки ӯро макон додааст
وَمَن فِي الْأَرْضِ جَمِيعًا ثُمَّ يُنجِيهِ ( 14 )
ва ҳамаи онҳо, ки дар рӯи заминанд ва наҷот ёбад.
كَلَّا ۖ إِنَّهَا لَظَىٰ ( 15 )
Ҳаргиз на, ки он шӯълаи оташ аст,
نَزَّاعَةً لِّلشَّوَىٰ ( 16 )
пӯсти сарро меканад,
تَدْعُو مَنْ أَدْبَرَ وَتَوَلَّىٰ ( 17 )
ҳар киро, ки ба ҳақ пушт кард ва аз фармон сар печид, ба тарафи худ мехонад
وَجَمَعَ فَأَوْعَىٰ ( 18 )
ва онро, ки ҷамъ меоварду ҷой мекард.
إِنَّ الْإِنسَانَ خُلِقَ هَلُوعًا ( 19 )
Албатта одамиро ҳарису бесабр офаридаанд.
إِذَا مَسَّهُ الشَّرُّ جَزُوعًا ( 20 )
Чун бадие ба ӯ расад, беқарорӣ кунад.
وَإِذَا مَسَّهُ الْخَيْرُ مَنُوعًا ( 21 )
Ва чун моле ба дасташ афтад бахилӣ мекунад,
إِلَّا الْمُصَلِّينَ ( 22 )
магар намозгузорандагон:
الَّذِينَ هُمْ عَلَىٰ صَلَاتِهِمْ دَائِمُونَ ( 23 )
онон, ки ба намоз мудовамат (давом) мекунанд
وَالَّذِينَ فِي أَمْوَالِهِمْ حَقٌّ مَّعْلُومٌ ( 24 )
ва онон, ки дар молҳояшон ҳаққест муъайян
لِّلسَّائِلِ وَالْمَحْرُومِ ( 25 )
барои гадову маҳрум
وَالَّذِينَ يُصَدِّقُونَ بِيَوْمِ الدِّينِ ( 26 )
ва касоне, ки рӯзи қиёматро тасдиқ мекунанд
وَالَّذِينَ هُم مِّنْ عَذَابِ رَبِّهِم مُّشْفِقُونَ ( 27 )
ва касоне, ки аз азбоби Парвардигорашон тарсонанд,
إِنَّ عَذَابَ رَبِّهِمْ غَيْرُ مَأْمُونٍ ( 28 )
ки аз азоби Парвардигорашон дар амон натавонанд буд
وَالَّذِينَ هُمْ لِفُرُوجِهِمْ حَافِظُونَ ( 29 )
ва касоне, ки шармгоҳи худ нигаҳ медоранд,
إِلَّا عَلَىٰ أَزْوَاجِهِمْ أَوْ مَا مَلَكَتْ أَيْمَانُهُمْ فَإِنَّهُمْ غَيْرُ مَلُومِينَ ( 30 )
магар барои ҳамсаронашон ё канизонашон, ки дар ин ҳол, маломате бар онҳо нест.
فَمَنِ ابْتَغَىٰ وَرَاءَ ذَٰلِكَ فَأُولَٰئِكَ هُمُ الْعَادُونَ ( 31 )
Ва онон, ки ғайри инро биталабанд, аз ҳад гузаштагон ҳастанд.
وَالَّذِينَ هُمْ لِأَمَانَاتِهِمْ وَعَهْدِهِمْ رَاعُونَ ( 32 )
Ва касоне, ки амонатҳову аҳдхои худро риъоят мекунанд
وَالَّذِينَ هُم بِشَهَادَاتِهِمْ قَائِمُونَ ( 33 )
ва касоне, ки шоҳидии худ ба ҳақ адо мекунанд
وَالَّذِينَ هُمْ عَلَىٰ صَلَاتِهِمْ يُحَافِظُونَ ( 34 )
ва касоне, ки бар намозҳошон мувозибат (давом) доранд,
أُولَٰئِكَ فِي جَنَّاتٍ مُّكْرَمُونَ ( 35 )
инҳо дар биҳишт гиромн ҳастанд.
فَمَالِ الَّذِينَ كَفَرُوا قِبَلَكَ مُهْطِعِينَ ( 36 )
Пас чист, ки кофирон ба сӯи ту мешитобанд?
عَنِ الْيَمِينِ وَعَنِ الشِّمَالِ عِزِينَ ( 37 )
Даста-даста аз ҷониби чапу, аз ҷониби рост.
أَيَطْمَعُ كُلُّ امْرِئٍ مِّنْهُمْ أَن يُدْخَلَ جَنَّةَ نَعِيمٍ ( 38 )
Оё ҳар як аз онҳо тамаъ мекунад, ки ба биҳишти пурнеъмат дохил шавад?
كَلَّا ۖ إِنَّا خَلَقْنَاهُم مِّمَّا يَعْلَمُونَ ( 39 )
Ҳаргиз на, онҳо худ медонанд,, ки аз чӣ чиз онҳоро офаридаем.
فَلَا أُقْسِمُ بِرَبِّ الْمَشَارِقِ وَالْمَغَارِبِ إِنَّا لَقَادِرُونَ ( 40 )
Пас савганд ба Парвардигори машриқҳову мағрибҳо, ки Мо тавоноем,
عَلَىٰ أَن نُّبَدِّلَ خَيْرًا مِّنْهُمْ وَمَا نَحْنُ بِمَسْبُوقِينَ ( 41 )
ки ба ҷои онҳо мардуме беҳтар биёварем ва дар ин кор нотавон нестем.
فَذَرْهُمْ يَخُوضُوا وَيَلْعَبُوا حَتَّىٰ يُلَاقُوا يَوْمَهُمُ الَّذِي يُوعَدُونَ ( 42 )
Пас бигузорашон то ба беҳудагӣ машғул шаванду ба бозича, то ба он рӯзе, ки ваъдаашон додаем, бирасанд,
يَوْمَ يَخْرُجُونَ مِنَ الْأَجْدَاثِ سِرَاعًا كَأَنَّهُمْ إِلَىٰ نُصُبٍ يُوفِضُونَ ( 43 )
рӯзе, ки шитобон аз қабрҳо бадар оянд, чунон ки гӯӣ назди бутон мешитобанд
خَاشِعَةً أَبْصَارُهُمْ تَرْهَقُهُمْ ذِلَّةٌ ۚ ذَٰلِكَ الْيَوْمُ الَّذِي كَانُوا يُوعَدُونَ ( 44 )
ваҳшат бар чашмонашон ғолиб шуда ва ба хори афтодаанд: ин аст ҳамон рӯзе, ки онҳоро ваъда дода буданд!
