Choose the reader
Shqip
Suretu Abese - Vargjet Numri 42
عَبَسَ وَتَوَلَّىٰ ( 1 ) 
Ai vrenjti (fytyrën) dhe u kthye.
أَن جَاءَهُ الْأَعْمَىٰ ( 2 )
Ngase atij i erdh i verbëri.
وَمَا يُدْرِيكَ لَعَلَّهُ يَزَّكَّىٰ ( 3 )
E ku mund ta dish ti, ndoshta ai do të pastrohet.
أَوْ يَذَّكَّرُ فَتَنفَعَهُ الذِّكْرَىٰ ( 4 )
Apo do të këshillohet dhe këshilla do t’i bëjë dobi!
أَمَّا مَنِ اسْتَغْنَىٰ ( 5 )
E ai që nuk ndien nevojë (për Zotin) pse ka pasuri,
فَأَنتَ لَهُ تَصَدَّىٰ ( 6 )
Ti atij i vë veshin (i drejtohesh)!
وَمَا عَلَيْكَ أَلَّا يَزَّكَّىٰ ( 7 )
Po ti nuk ke përgjegjësi, pse ai nuk pastrohet.
وَأَمَّا مَن جَاءَكَ يَسْعَىٰ ( 8 )
Ndërsa ai që nxiton dhe vjen te ti,
وَهُوَ يَخْشَىٰ ( 9 )
Dhe meqë ai frikësohet,
فَأَنتَ عَنْهُ تَلَهَّىٰ ( 10 )
E ti nuk e zë asgjë (dhe nuk ia vë veshin fjalës së tij),
كَلَّا إِنَّهَا تَذْكِرَةٌ ( 11 )
Jo ashtu! Në të vërtetë këto janë këshilla.
فَمَن شَاءَ ذَكَرَهُ ( 12 )
Kush do merr mesim nga kjo (nga Kur’ani).
فِي صُحُفٍ مُّكَرَّمَةٍ ( 13 )
Është këshillë në flet të çmueshme.
مَّرْفُوعَةٍ مُّطَهَّرَةٍ ( 14 )
Me vlerë të lartë e të ruajtur.
بِأَيْدِي سَفَرَةٍ ( 15 )
Në duar të udhëtuesve (engjëjve udhëtues mes All-llahut e njerëzve).
كِرَامٍ بَرَرَةٍ ( 16 )
Të nderuar e të ruajtur.
قُتِلَ الْإِنسَانُ مَا أَكْفَرَهُ ( 17 )
Qoftë mallkuar njeriu, sa mohues i fortë është ai!
مِنْ أَيِّ شَيْءٍ خَلَقَهُ ( 18 )
Po prej çkafi e krijoi Ai atë?
مِن نُّطْفَةٍ خَلَقَهُ فَقَدَّرَهُ ( 19 )
Atë e krijoi prej një pike uji dhe e përgatiti.
ثُمَّ السَّبِيلَ يَسَّرَهُ ( 20 )
Pastaj atij ia lehtësoi rrugën.
ثُمَّ أَمَاتَهُ فَأَقْبَرَهُ ( 21 )
Mandej atë e bëri të vdesë dhe atij i bëri varr (të varrosët).
ثُمَّ إِذَا شَاءَ أَنشَرَهُ ( 22 )
Pastaj kur të dojë Ai e ringjallë atë.
كَلَّا لَمَّا يَقْضِ مَا أَمَرَهُ ( 23 )
Jo! Ai nuk zbatoi atë që urdhëroi Ai.
فَلْيَنظُرِ الْإِنسَانُ إِلَىٰ طَعَامِهِ ( 24 )
Njeriu le të shikoje ushqimin e vet.
أَنَّا صَبَبْنَا الْمَاءَ صَبًّا ( 25 )
Ne lëshuam shi të mjaftueshëm.
ثُمَّ شَقَقْنَا الْأَرْضَ شَقًّا ( 26 )
Pastaj e çamë tokën sipas nevojës së bimës,
فَأَنبَتْنَا فِيهَا حَبًّا ( 27 )
Dhe bëmë që në të të mbijnë drithëra
وَعِنَبًا وَقَضْبًا ( 28 )
Edhe rrush e perime,
وَزَيْتُونًا وَنَخْلًا ( 29 )
Edhe ullinj e hurma,
وَحَدَائِقَ غُلْبًا ( 30 )
Edhe kopshte të dendura,
وَفَاكِهَةً وَأَبًّا ( 31 )
Dhe pemë e kullosa,
مَّتَاعًا لَّكُمْ وَلِأَنْعَامِكُمْ ( 32 )
Si mjete gjallërimi për ju dhe për bagëtinë tuaj.
فَإِذَا جَاءَتِ الصَّاخَّةُ ( 33 )
E kur të vijë ushtima (krisma e kijametit);
يَوْمَ يَفِرُّ الْمَرْءُ مِنْ أَخِيهِ ( 34 )
Atë ditë njeriu ikën prej vëllait të vet,
وَأُمِّهِ وَأَبِيهِ ( 35 )
Prej nënës dhe prej babait të vet,
وَصَاحِبَتِهِ وَبَنِيهِ ( 36 )
Prej gruas dhe prej fëmjëve të vet.
لِكُلِّ امْرِئٍ مِّنْهُمْ يَوْمَئِذٍ شَأْنٌ يُغْنِيهِ ( 37 )
Atë ditë secilit njeri i mjafton çështja e vet.
وُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ مُّسْفِرَةٌ ( 38 )
Atë ditë do të ketë fytyra të shndritura,
ضَاحِكَةٌ مُّسْتَبْشِرَةٌ ( 39 )
Të buzëqeshura e të gëzuara.
وَوُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ عَلَيْهَا غَبَرَةٌ ( 40 )
Atë ditë do të ketë edhe fytyra të pluhëruara,
تَرْهَقُهَا قَتَرَةٌ ( 41 )
Që i ka mbuluar errësira e zezë,
أُولَٰئِكَ هُمُ الْكَفَرَةُ الْفَجَرَةُ ( 42 )
E të tillët janë ata mohuesit, mëkatarët.
